Oregano
(Origanum vulgare)
Omschrijving
De overjarige tot 50 cm hoge plant van de mint-familie heeft rode, licht behaarde stengels, eivormige kleine klierachtige bladeren en paarsrode bloemetjes. Oregano wordt vaak verward met majoraan, dat zoeter van smaak is en minder scherp. Oregano wordt ook wilde marjolein genoemd. Tegenwoordig wordt oregano weer veel gebruikt. Lange tijd was majoraan, met uitzondering van bepaalde delen van het Middellandse Zeegebied, populairder.
Herkomst
Het is moeilijk aan te geven wanneer oregano het eerst werd gebruikt omdat het vele overeenkomsten heeft met majoraan. Wel is bekend dat het groeit in en rondom het Middellandse Zeegebied en in Zuid Amerika. De plant houdt van een zonnig klimaat en gedijt niet goed in een vochtige omgeving.
Wist u?
De naam is afgeleid van het Griekse “oros” berg en “ganos” vreugde. Oregano is een wild kruid dat over het gehele terrein geurt. Zelf kweken heeft nadelen, omdat de wortels zich innestelen wat ten koste kan gaan van de overige planten in de tuin. In Italië, Griekenland en Mexico is het de traditie om wilde oregano te plukken. Na de Tweede Wereldoorlog ontdekten de Amerikanen de veelzijdigheid van het kruid. Kookboeken van voor de oorlog noemen oregano amper. Oregano geeft de kenmerkende smaak en geur aan vele gerechten, onder andere aan pizza’s. Hierdoor ontstond een extreme interesse.
Kwaliteit
Heldergroene blaadjes, zonder geelkleuring, zijn de kenmerken van een goede kwaliteit oregano. Verse oregano kan men in de koelkast in een plastic zakje ongeveer drie dagen bewaren. Gedroogde oregano dient men na gebruik goed af te sluiten om smaakachteruitgang te voorkomen.
Toepassingen
De Italianen gebruiken oregano in vele gerechten en ontdekten de affiniteit met tomatensauzen, lamsvlees, mosselen, oesters, chilipepers en knoflookgerechten. Oregano wordt ook gebruikt in stoofpotten, chili con carne, bij gegrilde vis en spaghetti.